این پست رو برای تو خواهر خوبم می نویسم. برای تو که مظهر تحمل و سخت کوشی هستی. برای تو((دوستدار کودک)).
توی پستی که برای من نوشتی از ((بهانه)) عزیز اسم بردی.پس بذار این پست من هم ٬بعد از تو٬ بهانه ای باشه برای قدردانی از ((بهانه)) عزیز. کسی که با بزرگواری تمام پستی رو از وبلاگش برای تسلیت گفتن وهمدردی با من وخانواده م اختصاص داد. و این کارش اینقدر برای من ارزشمند بود که با همه دردی که داشتم اشک شوق ریختم. اون منو نمیشناخت حتی توی همین دنیای مجازی. من اتفاقی به وبلاگش رفتم ٬ شعری خوندم وخطی نوشتم و(( بهانه )) عزیز در جواب ٬ درسی از انسانیت به من داد.
خواهر خوبم ٬ من گفتم برای قضاوت کردن باید به جای دیگران قرار گرفت وتوی پوستشون رفت واین کار بسیار دشوار یه ومسئولیت وجدانی سنگینی داره. من می گم ((انسان)) بودن و(( انسانیت)) هیچ ارتباطی به جنسیت آدمها نداره. از ((بهانه)) عزیز به عنوان استئنا اسم بردی. از مهربانی ایشون گفتی واز جایگاهی که برای زن بخصوص در (( افسانه سیب)) قائل شدن. من هم خوندم ولذت بردم. اما می گم این تراوشات فکریه یک انسانه بدون توجه به جنسیتش. کسی که اینقدر انسانی فکر می کنه نمی تونه همنوع آزاری کنه. حالا همسر که دیگه جای خودش رو داره. مطمئنا از قبیل این ((انسان))ها هم در میان مردها پیدا میشه وهم زنها.
جایگاه یک زن به عنوان یک مادر٬ به عنوان یک همسر وبه عنوان یک انسان ٬ جایگاه والاییه. ولی همونطور که گفتم استثنائات رو فراموش نکن. استثنائات خوب واستثنائات بد.
پاینده باشی.
